ﺑِﭽﮭﮍ ﮐﮯ ﺗُﺠﮫ ﺳﮯ، ﺗﯿﺮﯼ ﯾﺎﺩ ﮐﮯ ﻧﮕﺮ ﺁﺋﮯ 
ﮐﮧ ﺍِﮎ ﺳﻔﺮ ﺳﮯ ﮐﻮﺋﯽ ﺟﯿﺴﮯ ﺍﭘﻨﮯ ﮔﮭﺮ ﺁﺋﮯ 
ﮨﻤﺎﺭﮮ ﺳﺎﺗﮫ ﺭُﮐﮯ ﮔﯽ ﮨﻤﺎﺭﯼ ﺗﻨﮩﺎﺋﯽ 
ﺗﻤﮩﺎﺭﮮ ﺳﺎﺗﮫ ﮔﺌﮯ ﺟﻮ ﺑﮭﯽ ﺩﺭﺑﺪﺭ ﺁﺋﮯ 
ﮔُﻤﺎﮞ ﺑﮭﭩﮑﻨﮯ ﻟﮕﮯ ﺗﮭﮯ ﭘﺲِ ﻧِﮕﺎﮦ، ﻣﮕﺮ 
ﭼﺮﺍﻍ ﺩُﻭﺭ ﺳﮯ ﺟﻠﺘﮯ ﮨﻮﺋﮯ ﻧﻈﺮ ﺁﺋﮯ 
ﭼَﮭﭩﺎ ﻏﺒﺎﺭ ﺗﻮ ﺭﺍﮨﻮﮞ ﻣﯿﮟ ﮐﺘﻨﮯ ﭘُﮭﻮﻝ ﮐِﮭﻠﮯ 
ﺑﺠﯽ ﺟﻮ ﺩَﻑ ﺗﻮ ﻓﺼﯿﻠﻮﮞ ﭘﮧ ﮐﺘﻨﮯ ﺳَﺮ ﺁﺋﮯ 
ﺑﮩﺎﺭ، ﺭﺍﺱ ﻧﮧ ﺁﺋﯽ ﻗﻔﺲ ﻧﺸﺎﻧﻮﮞ ﮐﻮ 
ﺍُﮌﺍﻥ ﺑُﮭﻮﻝ ﮔﺌﮯ ﺟُﻮنہی ﺑﺎﻝ ﻭ ﭘﺮ ﺁﺋﮯ

Post a Comment Blogger

 
Top